Elementor #383

Terapie

Zobacz czym charakteryzują się terapie, które prowadzimy

Igłoterapia sucha

Nazywana również suchym igłowaniem, czyli ang. Dry Needling ma swoje zastosowanie u osób z ostrym i przewlekłym bólem w mięśniach i podwięziach, gdzie znajduje się punkt spustowy. Punkt spustowy to niewielka okolica ludzkiego ciała, która pod wpływem drażnienia mechanicznego, w tym przypadku nakłucia, wywołuje ból o charakterze rzutującym na dużą okolicę lub/i rzutuje na odległe okolice. Jest to bardzo skuteczna metoda, dzięki której można zlikwidować bolesne miejsca położone głęboko.

Terapie bańkami

W naszej praktyce wykorzystujemy zarówno bańkę chińską silikonową jak i ogniowe bańki lekarskie. Mechanizm działania baniek polega na wytworzeniu próżni czy to w wyniku mechanicznego działania lub przez „wypalenie” powietrza z bańki czyli tak zwane bańki lekarskie lub ogniowe. Powstałe podciśnienie zasysa skórę. Powoduje to przekrwienie tętniczo-żylne, pękanie naczynek włosowatych i wówczas organizm w danym obszarze uaktywnia procesy obronne organizmu które likwidują wszelkie stany zapalne. Nie zawsze celem terapii bankami jest „wynaczynienie” krwi. Większości z nas bańka chińska kojarzy się z masażem, często tym relaksacyjnym. Stosowana jest z powodzeniem zarówno w kosmetologii (masaż antycellulitowy) jak i w masażu (masaż bańką chińską, masaż relaksacyjny), ale także w terapii. Zasadnicza różnica pomiędzy masażem relaksacyjnym bańką chińską, a terapią za jej pomocą, jest siła i częstotliwość bodźca oddziałującego na ciało pacjenta. W terapii bańka chińska służy do odruchowego odreagowywania specyficznych szlaków napięciowych.

Pinopresura

Jest to Polska koncepcja łącząca techniki akupresury, akupunktury, refleksoterapii i kraniopunktury. Zapewnia odreagowanie psychologiczne i nerwowe, znosi napięcia stresowe ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego. Reguluje potencjały własne, wzbudza utracone przewodnictwo sygnałów nerwowych. Działa odtruwająco i oczyszczająco w organizmie człowieka. Zabieg wykonuje się na skórze za pomocą klawików (narzędzie przypominające gwóźdź) lub pinokatów. Likwiduje się za jej pomocą większość dolegliwości bólowych nawet tych trwających od lat. Jej wpływ na układ nerwowy i tkanek miękkich powoduje, iż jest niezastąpionym narzędziem przyspieszającym regenerację pooperacyjną organizmu, ciężko gojących się ran, świeżych blizn i usuwaniu dolegliwości bólowych.

Kompleksowa Terapia Przeciwobrzękowa

Obrzęk limfatyczny to stan patologiczny, w którym dochodzi do upośledzenia odprowadzania z tkanek białek i komórek przefiltrowanych z surowicy. Zaawansowana postać choroby charakteryzuje się obecnością przewlekłego stanu zapalnego w obrębie skóry i tkanki podskórnej (prof. Olszewski). Obrzęk limfatyczny ma charakter przewlekły i postępujący. Stanowi poważny problem o charakterze: • zdrowotnym (pacjenci chorują nawet kilkadziesiąt lat), • leczniczym (trudności w leczeniu z powodu częstych powikłań w postaci stanów zapalnych), • społecznym (postępujący obrzęk prowadzi do ograniczeń czynnościowych co zaburza funkcjonowanie chorego w życiu społecznym i zawodowym), • ekonomicznym (terapia obrzęku limfatycznego jest kosztowna co wynika z konieczności stosowania specjalistycznych bandaży i odzieży uciskowej). Obrzęk limfatyczny: • wpływa na miejscowe osłabienie immunologiczne, • może być przyczyną nawracających stanów zapalnych a także groźnych dla zdrowia i życia powikłań, • stanowi podłoże dla rozwoju gronkowców i paciorkowców, • ogranicza zasięg ruchów kończyną, Leczenie obrzęku limfatycznego polega na regularnym przeprowadzaniu Kompleksowej Terapii Przeciwobrzękowej (KTP). Kompleksowa Terapia Przeciwobrzękowa składa się z dwóch faz. Celem pierwszej fazy, tzw. intensywnej, jest zmniejszenie obrzęku poprzez:  manualny drenaż limfatyczny,  kompresjoterapię – bandażowanie,  terapię ruchową – ćwiczenia,  pielęgnację skóry. Celem drugiej fazy terapii jest optymalizacja i utrwalenie uzyskanego efektu jak również zapobieganie nawrotom obrzęku poprzez:  pielęgnację skóry,  terapię ruchową –ćwiczenia,  kompresjoterapię (odpowiednio dobrana odzież uciskowa),  systematyczne wizyty u lekarza i fizjoterapeuty,  obserwację obrzęku.

Fizjoterapia stomatologiczna

Celem zabiegów fizjoterapii stawów skroniowo-żuchwowych jest likwidacja, zmniejszanie dolegliwości bólowych, przywrócenie prawidłowej funkcji mięśni i stawów, wyeliminowaniu trzasków, blokady przy otwieraniu ust. Efektywne leczenie dolegliwości ze strony stawów skroniowo-żuchwowych jest leczenie interdyscyplinarne obejmujące pracę stomatologa, ortodonty oraz fizjoterapeuty. Leczenie manualne bierze pod uwagę nie tylko działanie miejscowe w obrębie stawów, ale także techniki wpływające na odleglejsze części ciała, będące przyczyna lub efektem problemów z funkcjonowaniem stawów skroniowo-żuchwowych. Najczęściej występującymi objawami schorzeń i dysfunkcji stawów skroniowo-żuchwowych są : - ból - objawy przeskakiwania i trzaskania - bóle głowy i karku - bóle uszu , szumy uszne - zgrzytanie i zaciskanie zębów - odczuwana bolesność w stawach podczas jedzenia, ziewania - ograniczenie/blokady w otwieraniu ust Rehabilitacja stawów skroniowo-żuchwowych, polega na deprogramacji i relaksacji na podstawie analizy postawy ciała, badania głowy i szyi, oceny położenia płaszczyzny czaszki , badania stawów skroniowo-żuchwowych, badania palpacyjnego mięśni, oceny okolic głowy, szyi i ramion pod kątem zapaleń oraz reakcji bólowych.

Fizjoterapia uroginekologiczna

Zajmuje się prowadzeniem kobiet przed ciążą , w ciąży, po ciąży, edukacją i terapią blizn po cięciu cesarskim i pękniętym, ciętym kroczu, terapią rozejścia mięśnia prostego brzucha (DRA), wszelkimi problemami związanymi z dnem miednicy, nietrzymaniem moczu, trudnościami związanymi z wypróżnianiem, obniżeniem narządów miednicy mniejszej, bólem kręgosłupa i stawów w obrębie miednicy mniejszej, problemami z pęcherzem, z bolesnymi miesiączkami czy bolesnym współżyciem. Problemy z dnem miednicy związane są z wiekiem, czynnikami genetycznymi, zabiegami operacyjnymi, chorobami współistniejącymi, ciążami i porodami, zaburzeniami hormonalnymi, dużym obciążeniem fizycznym, zbyt ciężkimi treningami sportowymi, siedzącym trybem życia, bezruch, nadwaga, nieprawidłowe nawyki dnia codziennego. Prawidłowo funkcjonujące dno miednicy, zdrowe dno jest po to aby eliminować czy minimalizować nieprzyjemne skutki osłabienia mięśni dna miednicy, lepiej kontrolować potrzeby fizjologiczne, wzmocnić ciało i poprawić sylwetkę, aby przejść sprawniej poród, aby były mniejsze uszkodzenia okołoporodowe, czy szybsza regeneracja krocza, zwiększyć satysfakcje seksualne. W problemach uroginekologicznych najważniejsza jest prawidłowa postawa, prawidłowe nawyki dnia codziennego, świadomość ciała, czucie ciała, świadoma praca mięśni dna miednicy, prawidłowe oddychanie.

Metoda haczykowania (fibroliza)

Zasady wykonywania techniki zwanej „hakowaniem.”, umożliwiają zarówno diagnozowanie jak i leczenie dysfunkcji mięśniowo-powięziowych. Wykorzystywane specjalne miękkie haki do uwalniania (fibrolizy) sklejeń w powięziach mięśni, przegrodach międzymięśniowych, wokół ścięgien, przy okostnej. Terapia Ekmana uczy skutecznej metody odtworzenia prawidłowej, fizjologicznej ruchomości w poszczególnych obszarach naszego ciała.

Metoda PNF

PNF - proprioceptive neuromuscular facilitation, to metoda kompleksowej kinezyterapii, oparta na neurofizjologicznych zasadach wykonywania czynności ruchowych i ich rozwoju w trakcie życia człowieka, wykorzystywana do odzyskiwania utraconych lub kształtowania zaburzonych umiejętności ruchowych. Celem metody PNF jest ułatwienie pacjentowi wykonywania codziennych czynności i osiągnięcie możliwie jak największej samodzielności. Terapeuta stymuluje receptory ruchu oraz pozycji ciała, dzięki czemu możliwe jest utworzenie nowego wzorca ruchowego i stopniowe przywracanie sprawności. Wskazania do zastosowania PNF w rehabilitacji to głównie: - mózgowe porażenie dziecięce - porażenie nerwu twarzowego - dysfunkcje i zaburzenia połykania oraz żucia w logopedii – dysfagia, - stymulacja oddychania, - wady postawy ciała, skoliozy, - choroby nerwowo–mięśniowe, np. SMA, - usprawnianie po urazach, kontuzjach, - zespoły bólowe, - choroby o podłożu zwyrodnieniowym, - rehabilitacja pacjentów po udarach mózgu.

Terapia mięśniowo-powieziowa wg. Stecco

FM – Fascial Manipulation - jest zachodnią interpretacją wschodniej koncepcji meridianów, opartą na anatomii, fizjologii, biomechanice i embriologii. Okazuje się, że punkty meridianowe ściśle pokrywają się z tzw. centrami koordynacji (CC), czyli punktami na powięzi głębokiej, które poddawane są największym przeciążeniom, jako wypadkowe wektorów sił działających na segment, za który są odpowiedzialne. Centrum koordynacji w stanie chronicznego przeciążenia ulega densyfikacji, czyli upośledzeniu funkcji powięzi, co prowadzi do bólu, wtórnych przeciążeń (kompensacji) i ograniczenia zakresu ruchu na poziomie układu ruchu oraz do zaburzeń pracy narządów wewnętrznych na poziomie wisceralnym. Odpowiednia stymulacja tych punktów likwiduje densyfikacje, przywracając prawidłowy ślizg pomiędzy warstwami powięzi, co przynosi większe uczucie komfortu, likwiduje przyczynę bólu oraz poprawia zakres ruchu (niezwykle ważny w sporcie, ale także w życiu każdego człowieka). Powięź jest włóknistą tkanką kolagenową o zróżnicowanej – w zależności od jej funkcji i położenia – grubości i elastyczności, tworzącą złożoną strukturę połączeń w całym ciele. Brak ruchu w pełnym zakresie, urazy czy przebyte choroby/stany zapalne mogą prowadzić do zmniejszenia zdolności adaptacyjnych powięzi i jej unieruchomienia, co w konsekwencji prowadzi do ograniczenia zakresu ruchu, dyskomfortu i/lub bólu oraz zwiększa ryzyko kontuzji.

Kinesiotaping

Kinesiotaping - to metoda oklejania specjalnymi plastrami, których parametry, jak grubość, ciężar właściwy i rozciągliwość o 130-140%, są zbliżone do parametrów ludzkiej skóry. Plaster dynamiczny nie jest nasączony żadnym lekiem. Technika ta pozwala na osiąganie doskonałych rezultatów terapeutycznych przez działanie sensoryczne plastra. Przyklejone we właściwy sposób plastry dynamiczne tworzą pofałdowania powierzchni, zwiększając przestrzeń pomiędzy skórą właściwą a powięzią. Usprawnia to mikrokrążenie krwi, limfy oraz aktywuje proces samoleczenia. Skóra jest bardzo delikatnie naciągana. Najczęściej stosowane naciągnięcie taśmy, która drażni zakończenia nerwowe w skórze to 10-25%. Poprawa mikrokrażenia i przepływ limfy wspomaga wchłanianie krwiaków, obrzęków oraz zmniejsza stany zapalne. Działanie przeciwbólowe wynika z oddziaływania na receptory położone w skórze. Odpowiednio zastosowany, specjalny rodzaj plastra, w czasie kiedy jest nalepiony (7-10 dni), może pełnić rolę stałego drenażu limfatycznego lub być uzupełnieniem dla drenażu manualnego. Kinesiotaping wspomaga pracę mięśni, ułatwiając wykonanie ruchu, koryguje ustawienie oraz pracę stawów, zwiększa zakres ruchu mięśni i stawów.

Terapia manualna wg Kaltenborn i Evjenth

Ortopedyczna Terapia Manualna jest więc wąską specjalizacją w obrębie Fizjoterapii ukierunkowaną na ręczne badanie i leczenie pacjentów z tzw. dysfunkcjami narządu ruchu, a więc z bólem, przykurczem i niestabilnością w obrębie stawów kończyn górnych, dolnych, stawów skroniowo-żuchwowych oraz w obrębie poszczególnych odcinków kręgosłupa. Za pomocą specjalistycznych testów manualnych można np. precyzyjnie stwierdzić czy przyczyną bólu w okolicy barku lub pośladka jest nadmiernie napięty mięsień, czy też uciśnięty nerw, czy też zmieniony chorobowo staw. Dokładne badanie umożliwia zastosowanie precyzyjnego leczenia, a inaczej leczy się uciśnięty nerw, inaczej zwyrodniały staw i inaczej zbytnio napięty lub skrócony mięsień. Rodzaj zmienionej chorobowo tkanki warunkuje użycie specyficznych dla tej tkanki technik manualnych. Czasem będzie to poizometryczna relaksacja mięśni, czasem rozciąganie mięśni (stretching), czasem szybkie uruchomienie zablokowanych stawów w obrębie kręgosłupa (tzw. manipulacje - często towrzyszą temu słyszalne "kliknięcia") albo długo utrzymywane rozciąganie torebki stawowej zwyrodniałego stawu kolanowego lub biodrowego (tzw. mobilizacja) lub przywracanie ruchomości struktur nerwowych. Głównym celem terapeuty jest jak najszybsze przywrócenie bezbolesnych pozycji i ruchów ciała pacjenta oraz zapobieganie nawrotom dolegliwości.